Koniczyna czerwona (koniczyna łąkowa)
Trifolium pratense
Koniczyna czerwona, zwana również łąkową, wytwarza różowe główki złożone z wielu wąskich kwiatów. Producent Lorem Vit wyróżnia w składzie kwiat koniczyny. To inna część niż trójlistkowe liście dobrze znane z łąk.
- Rodzina
- bobowate (Fabaceae)
- Część w suszu
- kwiat
- Smak lub zapach
- łagodny, łąkowy
- Barwa w filiżance
- Brak podanej barwy gotowej mieszanki
Co mieści różowa główka?
Każdy mały kwiat ma budowę charakterystyczną dla bobowatych. Szeroki płatek tworzy żagielek, boczne płatki układają się jak skrzydełka, a dwa dolne tworzą łódeczkę. Dopiero wiele takich kwiatów obok siebie daje wygląd puszystej kulki. Na odwiedzanej przez owady łące łatwo zobaczyć trzmiela, który przesuwa się po jednej główce i sięga do kolejnych kwiatów.
Koniczyna czerwona - właściwości
Świeża główka koniczyny ma intensywniejszy kolor niż susz. Po utracie wody kwiaty stają się węższe, przylegają do siebie i mogą przybrać odcienie różowobrunatne. Woń bywa kojarzona z suchą łąką. Dopiero spoglądając na luźne rurkowate kwiaty obok całej główki, można powiązać wygląd wysuszonego surowca z sylwetką koniczyny na łące.
Kwiatostany różnią się kształtem. Rumianek tworzy koszyczek, a chmiel łatwo poznać po lekkich, zachodzących na siebie łuskach.
Na co pomaga koniczyna czerwona?
Nie ma pewności, że wyciąg z koniczyny czerwonej przynosi ulgę przy uderzeniach gorąca. W kwiatach tej rośliny występują izoflawony. To właśnie wyciągi z izoflawonami badano u osób w okresie menopauzy. Wyniki różniły się między badaniami, a w części z nich trudno było wykluczyć błąd. Ilość kwiatów w szklance naparu nie mówi, ile izoflawonów dostała osoba uczestnicząca w badaniu wyciągu.
Badania wyciągów z koniczyny opisuje poradnik „Zioła na menopauzę”. Jeśli interesują Cię suszone kwiaty, zajrzyj do tekstu „Herbatka na menopauzę”.
Przyjrzyj się roślinie z bliska
Oglądając koniczynę w historycznej kolekcji, przyjrzyj się położeniu główki względem najwyższych liści. Zwróć uwagę, że jej równy, kulisty obrys może zwodzić, gdy zdjęcie widzisz w małym rozmiarze. Po powiększeniu szukaj podłużnych części składających się na całość. Pozwala to powiązać wygląd rośliny łąkowej z wąskimi fragmentami zasuszonych kwiatów.
Obejrzyj okaz w kolekcji GBIF
Trifolium pratense L. · Ekwador, 1950
F · V0365975F
Bezpieczeństwo stosowania
NCCIH odradza suplementy z koniczyną czerwoną w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Kwiat, skoncentrowany ekstrakt i preparat izoflawonów różnią się składem. Przed zastosowaniem przy stałym leczeniu pokaż lekarzowi nazwę i postać konkretnego produktu. [5][3]
Przy uczuleniu na którykolwiek składnik zrezygnuj z mieszanki. Producent odradza jej stosowanie w ciąży, podczas karmienia piersią i u dzieci poniżej 12 lat. [6]
Pytania o składnik
Czy koniczyna czerwona i biała mają tylko różne kolory?
To odrębne gatunki. Koniczyna biała nosi nazwę Trifolium repens i zwykle wypuszcza płożące się pędy. Koniczynę czerwoną znajdziesz pod nazwą Trifolium pratense. Polska nazwa „łąkowa” i angielskie red clover mogą prowadzić do opisu tej samej czerwonej koniczyny.
Czy koniczyna ma cztery listki?
Typowy liść składa się z trzech listków, czasami z jasnym rysunkiem na powierzchni. Słynny czterolistny okaz jest odstępstwem od tego układu. W wykazie składników istotniejsze jest słowo „kwiat”, bo to właśnie kwiat, a nie liście, wchodzi do receptury.
Czy różowa kulka koniczyny jest jednym dużym kwiatem?
Z bliska zobaczysz, że każdą różową główkę tworzy wiele oddzielnych kwiatów. Spróbuj przyjrzeć się jej z boku zamiast z góry. Na obrzeżu najłatwiej dostrzec pojedyncze, wydłużone korony wyrastające tuż obok siebie. Główka jest nazwą całego kwiatostanu. Kiedy po wysuszeniu kwiaty się rozdzielą, zostają wąskie elementy, których kształt słabo przypomina znaną z łąki kulkę. Pozwala to wyjaśnić różnicę między rysunkiem kwitnącej koniczyny w atlasie a fotografią luźnego suszu.
Zobacz mieszanki z koniczyny czerwonej
